ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา
บทที่ ๒ - กำเนิดพระพุทธศาสนา
พระนางสิริมหามายาสวรรคต
พอประสูติได้ ๗ วันพระมารดาก็สวรรคต พระเจ้าสุทโธทนะจึงมอบเจ้าชายสิทธัตถะให้อยู่ในความดูแลของพระนางมหาปชาบดีโคตมีพระน้านาง ซึ่งเป็นพระชายาพระเจ้าสุทโธทนะเหมือนกัน แม้ในกาลต่อมาพระนางมีพระโอรสองค์หนึ่งคือเจ้าชายนันทะ และราชธิดาอีกหนึ่งองค์คือเจ้าหญิงรูปนันทา
สมัยหนึ่งมีพระราชพิธีแรกนาขวัญ พระเจ้าสุทโธทนะพร้อมด้วยข้าราชบริพารได้เสด็จไปทำพิธีแรกนาขวัญ ณ ทุ่งนาหลวง และได้เชิญเจ้าชายสิทธัตถะไปด้วยโดยจัดที่ประทับไว้ให้ใต้ต้นหว้าใหญ่ ขณะที่พระราชาเสด็จลงทำพิธีไถนาเป็นปฐมฤกษ์พร้อมด้วยอำมาตย์ข้าราชบริพาร พวกพระ พี่เลี้ยงก็ออกมาชมด้วย ทิ้งเจ้าชายไว้ในม่านแต่พระองค์เดียว เมื่อเจ้าชายอยู่ตามลำพังพระองค์เดียว ได้ทรงเจริญภาวนาอานาปานสติกัมมัฏฐาน ยังปฐมฌานให้เกิดขึ้นได้ เวลานั้นเป็นเวลาบ่าย เงาแห่งต้นไม้ทั้งหลายได้คล้อยไปตามตะวันทั้งสิ้น แต่เงาต้นหว้าที่ประทับปรากฏเป็นแนวตรงเหมือนเป็นเวลาเที่ยงวัน ครั้นพระพี่เลี้ยงทั้งหลายกลับไปเห็นเหตุการณ์เป็นที่ประหลาดใจจึงรีบกลับไปทูลพระเจ้าสุทโธทนะให้ทรงทราบ เมื่อพระราชาเสด็จกลับไปทอดพระเนตรก็ทรงรู้สึกอัศจรรย์พระทัยจึงได้ถวายอภิวาทพระกุมารเป็นครั้งที่ ๒